το παιχνίδι με τις χάντρες (ο μάγιστρος των αγώνων)

φυσικά όλοι έχουν ακούσει τους θρύλους εκείνους απ' όλους τους πολιτισμούς την εποχή της διαμόρφωσης τους, που αποδίδουν στη μουσική δυνάμεις οποιασδήποτε σκέτης τέχνης: την ικανότητα να ελέγχει ανθρώπους και έθνη. Οι περιγραφές αυτές καθιστούν τη μουσική ένα μυστικό ηγεμόνα.

Ανοιξη και Φθινόπωρο, Lu Bu:

Οι ρίζες της μουσικής ανάγονται βαθιά στο περελθόν. Η μουσική εκπηδά από το Μέτρο και ριζώνει στο μέγα Ον. το μέγα Ον γεννά τους δύο πόλους. Οι δύο πόλοι γεννούν τη δύναμη του Σκότους και του Φωτός.
Η τέλεια μουσική έχει την αιτία της. Αναδύεται απ΄την ισορροπία. Η ισορροπία αναδύεται απ' τη δικαιοσύνη και η δικαιοσύνη αναδύεται από το νόημα του σύμπαντος.
Η μουσική θεμελιώνεται πάνω στην αρμονία ανάμεσα στον ουρανό και στη γή, πάνω στην εναρμόνιση σκότους και φωτός.

μόνο οι αδύναμοι ξαποστέλνονται σε δρόμους χωρίς κινδύνους. Μα μην ξεχνάς ποτέ τι σου έχω πει πολλές φορές: η αποστολή μας είναι ν' αναγνωρίζουμε τα αντίθετα γι' αυτό που είναι: πρώτα απ΄όλα ώς αντίθετα, αλλά μετά ως αντίθετους πόλους μιας ενότητας.

ο Θεός βρίσκεται εντός σου, κι όχι σε ιδέες και βιβλία. Η αλήθεια είναι κάτι που βιώνεται, δεν διδάσκεται.

όταν σκοντάφτουμε σε δυσκολίες και ξεστρατίζουμε απ΄το δρόμο μας κι έχουμε μεγάλη ανάγκη επανόρθωσης, ακριβώς τότε νιώθουμε τη μεγαλύτερη απροθυμία να επιστρέψουμε στο φυσιολογικό δρόμο και ν' αναζητήσουμε μια φυσιολογική μορφή επανόρθωσης.

..υπήρχε εκεί γύρω κάποιος εκκεντρικός που τον γνώριζα μόνο εξ΄ όψεως κι από διαδόσεις, ένας δάσκαλος της σανσκριτικής που ήταν γνωστός "ο Γιόγκι".

όσα περισσότερα απαιτούμε απο τον εαυτό μας ή όσα περισσότερα απαιτεί απο εμάς το καθήκον μας σε μια δεδομένη στιγμή, τόσο περισσότερο εξαρτόμαστε απ" το διαλογισμό, που είναι η ζωοδότρα πηγή της ζωντάνιας, η πάντοτε αναζωογονητική ομόνοια πνευματος και ψυχής.

κάθε επιστήμη είναι, μεταξύ άλλων, μια μέθοδος ταξινόμησης, απλούστευσης, ένας τρόπος για το μυαλό να χωνέψει το αχώνευτο.

πρώτα, όμως, και κατα κύριο λόγο, πρέπει να σέβεται τη μη-κατανοήσημη αλήθεια κα μοναδικότητα των γεγονότων. Η μελέτη της ιστορίας, φίλε μου, δεν είναι αστείο μήτε ανευθυνο παιχνίδι.

Για να μελετήσεις την ιστορία, σημαίνει να υποταχθείς στο χάος, διατηρώντας ωστόσο την πίστη σου στην τάξη και στο νόημα.

Αγαπώ μάλλον και είμαι αθεράπευτα περίεργος με φαινόμενα τέτοια όπως είναι η συναγωγή μας, επειδή αποτελεί έναν απο εκείνους τους αιωνόβιους οργανισμούς, που σκοπος τους είναι να εκπαιδεύουν και να αναμορφώνουν τις ψυχές και τα πνεύματα των ανθρώπων, να τους κάνουν ευγενείς, όχι δια της ευγονίας, μήτε του αίματος, αλλά δια του πνευματος  - μια τάξη ευγενών, ικανών τόσο στο να υπηρετούν όσο και στο να άρχουν.

Για την ευσεβή ψυχή, ακόμη κι αν γίνει κατακλυσμός, η πομπή διατηρεί το μυσταγωγικό της χαρακτήρα, και μια αποτυχημένη τελετουργία δεν την αποθαρρύνει.

Στη πορεία αυτού του αγώνα έκανε δύο ανακαλύψεις. Η πρώτη ήταν η απόλαυση που προσφέρει το γεγονός οτι μεταφυτευεις τα επιτεύγματα του μυαλού μέσα σε άλλα μυαλά και τα βλέπεις να μετασχηματίζονται σε εντελώς νέες μορφές και εκπορευσεις- μ΄ άλλα λόγια, η χαρά της διδασκαλίας. Η δεύτερη ήταν η σύγκρουση με την προσωπικότητα των σπουδαστών, η πρακτική της επιβολής του κύρους και της καθηγεσίας πάνω τους - μ΄άλλα λόγια, η χαρά της εκπαίδευσης.

είχε φτάσει στο σημείο οπου οι μεγάλοι άνδρες οφείλουν να εγκαταλείψουν το δρόμο της παράδοσης και της υπάκουης υποταγής και μ' εμπιστοσύνη σε κάποιες ανώτερες, απροσδιόριστες δυνάμεις, επινοούν νέες, παρθένες πορείες χωρίς ίχνη, όπου η πείρα ως οδηγός είναι άχρηστη.

Το ανθρώπινο πνεύμα είναι αγαθοποιό και ευγενές μόνο όταν υπακούει στην αλήθεια. Μόλις προδώσει την αλήθεια, μόλις παύσει να σέβεται την αλήθεια, μόλις την ξεπουλήσει, τότε γίνεται εντόνως δαιμονικό, γίνεται τρισχειρότερο απ΄την κτηνωδία των ενστίκτων, η οποία διατηρεί πάντοτε κατιτί απ' την αθωότητα της φύσης.

Σε κάθε αρχή υπάρχει μια μαγική πηγή...

Σε κάθε αρχή ενυπάρχει μια δύναμη μαγική
για να μας φυλά και να μας βοηθά να ζούμε

Οι ευθείες γραμμές ανήκουν προφανώς μονάχα στη γεωμετρία, όχι στη φύση και στη ζωή.

οι αρετές υπήρχαν και διατηρούσαν την αξία τους και την ισχύ τους, που την αποτελούσε η κατάφαση και όχι η άρνηση, η αποδοχή και όχι η υπεκφυγή.


 Έρμαν Έσσε, 1943

ernesto sabato

μια πολύπλοκη ύπαρξη

ο κόσμος νοσεί σοβαρά από έλληψη πίστης και ταυτόχρονα από θηριώδεις δογματισμούς.

ο ρομαντισμός ήταν μια αντίδραση της καρδιάς ενάντια στη στυγνή λογική που είχε κυριαρχήσει στο συγχρονο πολιτισμό.

...να υπηρετεί την αλήθεια και την ελευθερία. Δεν μπορεί να ανεχθεί το ψεύδος και την υποτέλεια αφού, όπου και αν βασιλεύουν, πολλαπαλασιάζουν τη μοναξιά. Όποιες και αν είναι οι προσωπικές μας αδυναμίες, το μεγαλείο του λειτούργηματος μασ θα βασίζεται πάντοτε σε δύο ηθικές επιταγές που είναι δύσκολο να εκπληρωθούν: στην άρνηση του να πείς ψέματα σχετικά με ό,τι γνωρίζεις και στην αντίσταση ενάντια στην καταπίεση.
                                                                     
                                                                            ΑΛΜΠΕΡ ΚΑΜΥ
                                                                                                                    
η τέχνη δεν είναι ένα απλό αντίγραφο της πραγματικότητας που μας περιβάλλει αλλα μια δημιουργική πράξη, πιο κοντά στο όνειρο παρά στον καθρεύτη.

tomas szasz:αιρετικά

αναλογικά, όσο περισσότερο αισθάνεται κανείς ότι η ζωή του έχει κάποιο νόημα, τόσο περισσότερο τείνει προς την υπομονή.

οι νέοι άνθρωποι φοβούνται να πεθάνουν. Οι γηραιότεροι συνειδητοποιούν, συχνά πια είναι πολύ αργά, ότι τόσο καιρό φοβούνταν να ζήσουν. Αυτός είναι ο λόγος που πολλοί απ' αυτούς δεν θέλουν ούτε να ζήσουν ούτε να πεθάνουν.

το κακό με το ότι πατάμε γερά και με τα δύο πόδια στο έδαφος, είναι οτι βρισκόμαστε σε ανυπόφορα στενλη σχέση με τον κόσμο.

η Χρυσή Τομή, ανάμεσα στο γελοίο και στο μεγαλειώδες, είναι συχνά το παράλογο.

δεν υπάρχουν αδιαφολονίκητα μεγαλοφυεις άνθρωποι, υπάρχουν μόνο αδιαφιλονίκητα ανόητοι.

το να συγχωρείς τα πάντα είναι το να απαιτείς τα πάντα.

η τριλογια των επαναστάσεων

ή ''η μουσική του Σύμπαντος''


τα πάντα είχαν ένα όνομα, αλλά ενώ το όνομα δεν ήταν τίποτα χωρίς το αντικείμενο που περιέγραφε, το ίδιο το αντικείμενο αδιαφορούσε παντελώς για το όνομα του, γιατί πολύ απλά δεν το χρειαζόταν, αφού μπορούσε θαυμάσια να υπάρχει και χωρίς αυτό

η γνώση δάσκαλε, πρέπει να γίνει αντίληψη.

τα μεγάλα πάθη και την μεγάλη σοφία δεν είναι πράγματα που μπορεί εύκολα να αντέξει ένας κοινός θνητός.

*Αλμαγέστη: το σπουδαιότερο έργο του Κλαύδιου, αλλιώς, ''Μαθηματική Σύνταξη της Αστρονομίας''.

πιστεύω ότι, αν υπάρχουν αιώνιες αλήθειες, μπορούμε μόνο να τις γνωρίζουμε όχι να τις εκφράζουμε.

η πτολαιμαική αστρονομία είναι ένα τίποτα, όσον αφορά τπ υπαρκτό, και απολύτως βολική για να υπολογίζει το ανύπαρκτο.

πως μπορούμε να δούμε αν δεν έχουμε αντίληψη.

σηκώνω το κεφάλι και κοιτάζω τον έναστρο ουρανό, και λέω: τι είναι αυτές οι λάμψεις? κάποιοι λένε πως είναι πυρσοί που κρατάνε οι άγγελοι, άλλοι οτι είναι τσιμπήματα απο καρφίτσες πάνω στον επουράνιο μανδύα. Άλλοι, πάλι, επιστήμονες, σαν εμάς, λένε πως είναι αστέρια και πλανήτες που συνθέτουν ένα είδος μηχανή, την λειτουργία της οποίας πασχίζουμε να κατανοήσουμε Δεν καταλαβαίνετε, όμως, οτι χωρίς την αντίληψη, όλες αυτές οι θεωρίες είναι απόλυτα ισότιμες Αστέρια ή πυρσοί τι διαφορά έχει, αφου και τα δυο δεν ειναι τίποτα παραπάνω απο μια τιμητική προσφώνηση: οι λάμψεις αυτές συνεχίζουν να φέγγουν, αδιάφορες για τον όνομα που τους δίνουμε. Το βιβλίο μου δεν ειναι επιστήμη, είναι απλώς ένα όνειρο.

έαν θέλετε να μάθετε την αληθεις της φύσης, πρέπει να καταστρέψετε την εικόνα, και όσο πιο πολύ απομακρύνεστε από την εικόνα, τόσο περισσότερο θα πλησιάζετε την ουσία.

Δεν υπήρχε καμιά μουσική στο σύμπαν σου γηραιού αυτού άντρα, παρά μόνο σκόρπιοι ήχοι και σκοποί. Το έργο του Κέπλερ θα ήταν να δώσει σ' αυτό το σύμπαν μορφή, να το κάνει να τραγουδήσει. Γιατί η μουσική που του έλειπε ήταν η αλήθεια.


John Banville,
DOCTON COPERNICUS, 1976
KEPLER, 1981
THE NEWTO LETTER, 1982

εκδόσεις Κεδρος, 2008, μετφρ. Χριστινα - Πηγη Κουτρουμπα

πέρα απο το καλό και το κακό

Η θέληση για αλήθεια, που εξακολουθεί να μας παρασύρει σε πολλά τολμηρά εγχειρήματα, αυτή η περίφημη φιλαλήθεια, για την οποία όλοι οι φιλόσοφοι μέχρι τώρα μίλησαν με σεβασμό: πόσα ερωτήματα δεν έχει ήδη βάλει μπροστά μας αυτή η θέληση για αλήθεια! πόσα παράξενα, ενοχλητικά, αμφίβολα ερωτήματα!

Τι είναι, αλήθεια, αυτό που μέσα μας θέλει την αλήθεια?

"η γνώση για την γνώση" - αυτός είναι ο τελευταίος βρόχος που στήνει η ηθική.

αν έχει κανείς χαρακτήρα, τότε έχει και το τυπικό του βίωμα, που επανέρχεται πάντα.

ο σοφός ως αστρονόμος. - όσο καιρό εξακολουθείς να αισθάνεσαι τ' αστέρια σαν να είναι κάτι "πάνω από σένα", εξακολουθεί να σου λείπει το μάτι του ανθρώπου της γνώσης.

πολλά παγώνια κρύβουν την παγωνίσια ουρά τους απ' όλα τα μάτια - και το λένε αυτό περηφάνια τους.

ο μεγαλοφυής άνθρωπος είναι ανυπόφορος αν δεν διαθέτει τουλάχιστον δύο άλλα πράγματα: ευγνωμοσύνη και καθαρότητα.

ο βαθμός και το είδος της σεξουαλικότητας ενός ανθρώπου ανεβαίνει ως την υψηλότερη κορυφή του πνεύματός του.

τι εννοούσε εκείνος ο θεός που συμβούλευε: "γνώθι σαυτόν!" μήπως εννοούσε: "μην ασχολείσαι πια με τον εαυτό σου! γίνε αντικειμενικός!".

'όταν γυμνάσει κανείς τη συνείδησή του, αυτή μας φιλάει την ίδια στιγμή που μας δαγκώνει.

ο απογοητευμένος μιλά. - "περίμενα αντίλαλους και άκουσα μόνον επαίνους".

μέσω της μουσικής τα πάθη απολαμβάνουντον εαυτό τους.

όποιος νιώθει προκαθορισμένος να κοιτά και όχι να πιστεύει, βρίσκει όλους τους πιστούς υπερβολικά θορυβώδεις και φορτικούς: φυλάγεται απ' αυτούς.

υπάρχει μια αθωότητα στο θαυμασμό: την χει εκείνος που δεν του έχει περάσει από το μυαλό η ιδέα οτι θα μπορούσε να γίνει και ο ίδιος μια μέρα αντικείμενο θαυμασμού.

εκείνος που χαίρεται ακόμη και πάνω στην πυρά, δεν θριαμβεύει πάνω στον πόνο, αλλά στο γεγονός ότι δεν νιώθει πόνο εκεί που περιμένουν πως θα νιώσει.

κάθε αξιοπιστία, κάθε καλή συνείδηση, κάθε μαρτυρία αλήθειας έρχεται μόνο από της αισθήσεις.

στη συναναστροφή με λόγιους και καλλιτέχνες μπορεί κανείς να πέσει έξω από την αντίθετη πλευρά: βρίσκει πίσω από έναν αξιόλογο λόγιο όχι σπάνια έναν μέτριο άνθρωπο, και πίσω από έναν μέτριο καλλιτέχνη συχνά - έναν πολύ αξιόλογο άνθρωπο.

Συμβουλή σαν αίνιγμα. - "αν ο δεσμός δεν πρέπει να σπάσει - πρέπει πρώτα να δοκιμάσεις να τον κόψεις.

όποιος παλεύει με τέρατα, πρέπει να προσέξει να μη γίνει τέρας. κι όταν κοιτάς πολλή ώρα μέσα σε μια άβυσσο, κοιτάει και η άβυσσος μέσα σε σένα

αυτό που γίνεται από έρωτα, συμβαίνει πάντα πέρα απ'το καλό και το κακό

στους σκληρούς ανθρώπους η οικειότητα είναι ντροπή - και κάτι πολύτιμο.

Δεν πιστεύουμε ότι ο έξυπνοι άνθρωποι μπορούν να κάνουν τρέλες: Τι στέρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Friedrich Nietzsche, 1886

paul valery

ο κυκλώνας μπορεί να ισοπεδώσει μια πόλη, αλλά δεν μπορεί ν' ανοίξει ένα γράμμα ή να λύσει τον κόμπο αυτόν.

η δημιουργία εμπεριέχει τη ρήξη. στην απαρχή του κόσμου, δύο πράξεις, αυτή του δημιουργού, κι εκείνη του δημιουργήματος ο ένας εγκαθιδρύει το Νόμο, ο άλλος...την ελευθερία.

η συνείδηση απεχθάνεται το κενό.

το Εγώ αποφεύγει κάθε δημιούργημα.
οπισθοδρομεί από άρνηση σε άρνηση. θα μπορούσαμε να ονομάσουμε "Σύμπαν" το σύνολο των πραγμάτων στα οποία το Εγώ αρνείται ν' αναγνωρίσει τον εαυτό του.

τα ωραία τέκνα είναι τέκνα της μορφής τους,
η οποία γεννιέται πριν από αυτά.

ορισμένα έργα δημιουργούνται για το κοινό τους. ορισμένα άλλα δημιουργούν το δικό τους κοινό.

το παρακάναμε περιορίζοντας τη γνώση της γλώσσας στην απλή μνήμη. το να καθίσταται η ορθογραφία σημάδι κουλτούρας είναι σημείο των καιρών και δείγμα ανοησίας.
-
οι εντυπώσεις ενός πιθήκου θα είχαν μεγάλη λογοτεχνική αξία - σήμερα . κι αν ο πίθηκος τις υπέγραφε με ανθρώπινο όνομα, θα τον περνούσαν για ιδιοφυΐα

οι μεγάλοι άνδρες πεθαίνουν δύο φορές, μια φορα ώς άνδρες και μια φορά ως μεγάλοι.

δεν υπάρχει αλήθεια χωρίς πάθος, χωρίς λάθος. θέλω να πώ, κατακτά κανείς την αλήθεια μόνο παθιασμένα.

ο αριθμός των εχθρών μας αυξάνεται στο βαθμό που αυξάνεται η σπουδαιότητα μας.
- το ίδιο συμβαίνει και με τον αριθμό των φίλων μας.

ό,τι είναι ωραίο, ηρωικό, μεγαλόπρεπο, είναι κατ' ουσίαν σκοτεινό, ακατανόητο. ό,τι είναι μεγάλο πρέπει να είναι απρόσμενο.

το ελεύθερο πνευμα απεχθάνεται τον ανταγωνισμό.
παίρνει το μέρος του αντιπάλου του.

ο ειλικρινής φίλος
ποιός θα τολμήσει να πει στο φίλο του: σε είχα εντελώς ξεχάσει.

το εναργές πνεύμα δίνει στους άλλους να καταλάβουν ο,τι αυτό δεν καταλαβαίνει

οι ανόητοι θεωρούν ότι το ν' αστειεύεσαι σημαίνει πως δεν είσαι σοβαρός κι ότι ένα παιχνίδι με τις λέξεις δεν αποτελεί απάντηση.
που οφείλεται αυτή τους η πεποίθηση?
στο γεγονός ότι τους συμφέρει να είναι έτσι τα πράγματα. είναι ζήτημα υψηλής σημασίας, απ' αυτό εξαρτάται η οντότητα τους.

αγάπη σημαίνει να αισθάνεσαι πως παρά τη θέληση σου παραχώρησες στον άλλο ό,τι ήταν μόνο για σένα.

κάνε ό,τι θέλεις αν μπορείς να το υποστείς επ' άπειρο.

είναι αδύνατο να κατανοείς και να τιμωρείς ταυτόχρονα.

πρέπει να είναι κανείς ελαφρός σαν πουλί και όχι σαν φτερό..


σκέψεις και αφορισμοί, μετφρ¨Αλέξανδρος Βέλιος, Ροές 2007 (αποσπάσματα)

ποιος διαβάζει τον James Joyce?

''Τι σημαίνει τελικά να διαβάζει κανείς τον Τζόυς με βοήθημα? τι επιδιώκει? Απάντηση: Να φέρει τη γλώσσα του Ιρλανδού στα μέτρα των δικών του αγγλικών, της δικής του κατανοητής γλώσσας. Στα μέτρα των δικών του Ελληνικών. Στα μέτρα του προσφιλούς του μυθιστορηματικού είδους. Να εξομαλύνει εκλογικευμένα τις τυχόν ανωμαλίες του λόγου, τις ''ασυναρτησίες' του ύφους. Να βρει ένα raison d' etre για τις παραδοξότητες των κομματιασμένων λέξεων, για τις παραβάσεις την σύνταξης. Να ταξινομήσει τα ρέοντα σημαινόμενα σε ένα ντοσιέ ή σε μια εύκαμπτη λεξοθήκη κατά περίπτωση, να πληροφορηθεί για τα ασχολίαστα φιλολογικά δάνεια ώστε να μην τον ξενίζουν πλέον, να ενημερωθεί για τις αποτυπώσεις στο χαρτί, των προθέσεων, των σκέψεων, της ψυχής του συγγραφέα. Να ενημερωθεί, να ξέρει τι τρέχει όταν διαβάζει. Να μην του ξεφύγει κάτι. Να ξέρει που θα ανοίξει διάπλατα τα ρουθούνια για να μυρίσει, πότε θα απλώσει το χέρι για να αγγίξει.
Αυτός ο αναγνώστης δεν τρομάζει με κανένα νεοτερισμό. Ήσυχος. Φτάνει να ξέρει. Με δυο λόγια: δεν θέλει να διαβάσει τον Τζόυς. ''

απο το επίμετρο του Άρη Μαραγκόπολου, Αθήνα, Μάιος 1994, για το ''Giacomo Joyce'', του James Joyce.

όμως αυτό συμβαίνει με όλους τους συγγραφείς. δεν γίνεται να μπεις μέσα στο κείμενο, αν είσαι από πριν ''διαβασμένος''. Χρειάζεται θάρρος για να ξεκινάς ένα ταξίδι στους άγνωστους κόσμους των βιβλίων, ανυποψίαστος. αλλά εκεί έγκειται και όλη η μαγεία. η μαγεία του κειμένου. το άγνωστο που στο τέλος γίνεται οικείο. η προσωπική επαφή με το συγγραφέα και το κείμενο. η δική σου, μοναδική εμπειρία.
ε.

τα βιβλία

Ένα βιβλίο είναι σαν καθρέφτης. Αν το κοιτάξει ένας πίθηκος, μην περιμένετε να φανεί ένας απόστολος.

Georg Christoph Lichtenberg

look at the mirror

Sometimes I feel like throwing my hands up in the air
I know I can count on you

Sometimes I feel like saying, "Lord, I just don't care"
But you've got the love I need to see me through

Sometimes I see that the boy is just too rough
And things go wrong no matter what I do
Now it feels like life is just too much
You've got the love I need to see me through

Sometimes I feel like throwing my hands up in the air
I know I can count on you

Sometimes I feel like saying, "Lord, I just don't care"
But you've got the love I need to see me through

Time after time I say, "Oh Lord what's the use?"
Time after time I say, "This just won't do"
But sooner or later in life the things you love you lose
Just like before, I know I call you

I can't believe my palms, degrading friends of you
I can't believe my fire, oh Lord, what must I do
I can't believe what I caught up, master made me new
But you've got the love I need to see me through

Sometimes I feel like throwing my hands up in the air
I know I can count on you

Sometimes I feel like saying, "Lord, I just don't care"
But you've got the love I need to see me through

You've got the love, yov've got the love, you've got the love
You've got the love, you've got the love, you've got the love

The Source Featuring Candi Staton - You Got The Love

point black

Do you still say your prayers little darlin'
Do you go to bed at night
Prayin' that tommorow, everything will be alright
But tommorow's fall in number in number one by one
You wake up and you're dying you don't even know what from
Well they shot you point blank you been shot in the back
Baby point blank you been fooled this time little girl that's a fact
Right between the eyes baby, point blank
Right between the pretty lies that they tell
Little girl you fell
You grew up where young girls they grow up fast
You took what you were handed and left behind what was asked
but what they asked baby wasn't right
You didn't have to live that life,
I was gonna be your Romeo you were gonna be my Juliet
These days you don't wait on Romeo's
You wait on that welfare check
And on all the pretty things that you can't ever have
And on all the promises that always end up point blank
Sot between the eyes
Point blank like little white lies you tell to ease the pain
You're walkin' in the sights, girl of point blank
And it's one false move and baby the lights go out

Once I dreamed we were together again, baby you and me
Back home in those old clubs the way we used to be
We were standin' at the bar it was hard to hear
The band was playin' loud and you were shoutin' somethin' in my ear
You pulled my jacket off and as the drummer counted four
You grabbed my hand and pulled me out on the floor
You just stood there and held me, then you started dancin' slow
And as I pulled you tighter I swore I'd never let you go
Well I saw you last night down on the avenue
Your face was in the shadows but I knew that it was you
You were standin' in the doorway out of the rain
You didn't answer when I called out your name
You just turned, and then you looked away
Like just another stranger waitin' to get blown away

Point blank, right between the eyes
Point blank, right between the pretty lies you fell
Point blank, shot right through the heart
Yea point blank, you've been twisted up
till you've become just another part of it
Point blank, you're walkin' in the sights
Point blank, livin' one false move
Just one false move away
Point blank, they caught you in their sights
Point blank, did you forget how to love,
Girl, did you forget how to fight.
Point blank they must have shot you in the head
Cause point blank, bang bang baby you're dead.

Bruce Springsteen
point black

ernesto sabato part β'

" Είναι μέρες που σηκώνομαι από το κρεβάτι με μια τρελή ελπίδα, στιγμές που νιώθω ότι οι δυνατότητες για μια πιο ανθρώπινη ζωή είναι κοντά μας, φτάνει ν' απλώσουμε το χέρι μας. Μια τέτοια μέρα είναι η σημερινή.
Κι έτσι, κάθισα το χάραμα να γράψω σχεδόν ψηλαφιστά, βιαστικά, σαν κάποιος που βγαίνει στο δρόμο να ζητήσει βοήθεια μπροστά στην απειλή μιας πυρκαγιάς ή σαν πλοίο που, λίγο πριν βυθιστεί, στέλνει έναν ύστατο, φλογερό μήνυμα σε κάποιο λιμάνι που ξέρει που βρίσκεται εκεί κοντά, αλλά έχει κουφαθεί από το θόρυβο της πόλης και από την ποσότητα των επιγραφών που θολώνουν τη ματιά.

Σας ζητώ να κοντοσταθούμε να σκεφτούμε το μεγαλείο που μπορούμε ακόμα να αναζητάμε, αν τολμήσουμε να αξιολογήσουμε τη ζωή με άλλο τρόπο. Μας ζητώ αυτό το κουράγιο που μας τοποθετεί στην πραγματική διάσταση του ανθρώπου. Όλοι μας, κάποιες φορές, υποτασσόμαστε. Όμως, υπάρχει κάτι που δε λαθεύει ποτέ: είναι η πεποίθηση ότι - μονάχα - οι αξίες τού πνεύματος μπορούν να μας σώσουν απ' αυτό το σεισμό που απειλεί την ανθρώπινη υπόσταση.
Αν αντί να τροφοδοτούμε τις εστίες της απελπισίας και της αγωνίας, παθιαζόμασταν αποκαλύπτοντας έναν ενθουσιασμό για το καινούργιο που να εκφράζει την εμπιστοσύνη που ο άνθρωπος μπορεί να δείξει στην ίδια τη ζωή, το αντίθετο ακριβώς από την αδιαφορία! Να σταματήσουμε να κλεινόμαστε μέσα σε τείχη, να λαχταράμε έναν κόσμο ανθρώπινο και να είμαστε κιόλας στο δρόμο. "

από την "αντίσταση"

wilhelm Reich

άκου Ανθρωπάκο:

πανικός σε πιάνει όταν νοιώθεις την πρωτογενή αγάπη και το δόσιμο να σου τραντάζει το είναι σου. φοβάσαι να δώσεις. το "λαβείν" το δικό σου έχει βασικά μόνο μια σημασία. αναγκάζεσαι να τρώγεσαι για λεφτά, για ευτυχία, για γνώση επειδη αισθάνεσαι άδειος, λιμνασμένος, δυστυχισμένος. και δεν λαβαίνεις τη γνήσια γνώση, πραγματικά δεν ποθείς τη γνώση. για τον ίδιο λόγο εξακολουθείς ν' αποφεύγεις την αλήθεια Ανθρωπάκο. μπορεί η αλήθεια αναπόφευκτα να σούδειχνε ό,τι εγώ ελλειπτικά προσπαθώ εδώ να σου δείξω. και τούτο εσύ δεν το επιθυμείς, Ανθρωπάκο. εσύ θέλεις νάσαι μόνο πατριώτης...

βάζεις την ασφάλεια μπροστά από την αλήθεια.

η μοίρα ενός μεγάλου επιτεύματος, που γενιέται από ένα τρόπο ζωής και προτάσει την αλήθεια από την σιγουριά είναι η ακόλουθη: λαίμαργα να καταβροχθίζεις τον ευατό σου και να τον χέσεις ξανά.

εσύ ο ίδιος δημιουργείς τημ μιζέρια σου, ώρα με την ώρα, μέρα με την μέρα. ότι δεν κατανοείς τα παιδιά σου, οτι τσακίζεις την σπονδυλική τους στήλη προτού καλα-καλα σχηματιστεί, εκεί κλέβεις τον έρωτα. οτι είσαι τσιγγούνης και τρελλός για την απόκτηση δύναμης. οτι διατηρείς ένα σκύλο για να είσαι κι' εσύ "αφεντικό".

κάθε σημερινο σου βήμα είναι η αυριανή σου μέρα.

ο΄τι άρχισες να καταστρέφεις φουντώνει κι' ανθίζει πιο πολύ από άλλοτε. κι' ό,τι θάπρεπε να φρουρίσεις και να προστετέψεις σαν τη ζωή σου τόχεις καταστρέψει.

γιατί έχω σπουδαία πράγματα να κάνω. εγώ έχω ανακαλύψει τη ζωή, Ανθρωπάκο. τώρα πια δε σε ταυτίζω με τη ζωή που έψαχνα να βρώ σε σένα κι' αισθάνθηκα μέσα μου.

ηθικέ Ανθρωπάκο. μάλιστα, θελουμέ οι γιοί και οι θυγατέρες μας να απολαμβάνουν φανερά την ευτυχία της αγάπης και του έρωτα, αντί να κυνηγάνε τα δυό αυτά στοιχεία της ζωής σε σκοτεινές αλλέες και σε σκοτεινές σκάλες.

μυθιστόρημα Δ' Αργοναύτες

Τον ξένο και τον εχθρό τον είδαμε στον καθρέφτη.

Γιώργος Σεφέρης

μ. Καραγάτσης

Είναι τα καλά παιδιά, οι συμπαθητικοί τύποι, οι χρυσές καρδιές, οι ευχάριστοι σύντροφοι, οι άχρωμοι άνθρωποι, που όχι μονάχα δεν ενοχλούν κανένα με την ανύπαρχτη προσωπικότητά τους, μα και κολακεύουν όλες τις μικροπρέπειες με τη μικροψυχία τους.

"Ο Κοτζανπάσης του Καστρίπυργου"



Ο έρωτας είναι ένα χρέος προς τη φύση που σ’ έπλασε. Προς τον εαυτό σου, που βρήκε τη δικαίωσή του. Προς τον άνθρωπο που αγαπάς, που σου ’δωσε και του ’δωσες γεύση ζωής.

"Ο κίτρινος φάκελος"


Ποιο πάθος γιατρεύτηκε ποτέ; Ποιος ανικανοποίητος πόθος δεν απωθήθηκε στα λημέρια του υποσυνείδητου;

"Γιούγκερμαν"


“Πρέπει”. Ποιος ανόητος γέννησε αυτό το λόγο, και ποιος τρελός πίστεψε σ’ αυτόν; Το πρόβλημα των πράξεών μας -της ζωής μας δηλαδή το πρόβλημα- δε βρίσκεται στη δεοντολογία, μα στο δυναμισμό.

"Γιούγκερμαν"

χάρτινα

Αυτά που χάθηκαν

αυτά που δεν ήρθαν

μην τα κλαις.

Αυτά που τα ‘χες

και δεν τα ‘δωσες

κλάφ' τα.



γιάννης Ρίτσος

πώς έγινα βλάκας

Από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια. Στο δημοτικό, η πιο απαίσια βρισιά είναι το να σε αποκαλέσουν διανοούμενο. Αργότερα, το να είσαι διανοούμενος γίνεται σχεδόν προτέρημα. Όμως αυτό είναι ψέμα: το να είσαι διανοούμενος είναι κουσούρι. Όπως οι ζωντανοί γνωρίζουνε πως θα πεθάνουν, ενώ οι νεκροί δε γνωρίζουνε τίποτα, πιστεύω πως το να είναι κανείς έξυπνος είναι χειρότερο από το να είναι βλάκας, γιατί ένας βλάκας δεν αντιλαμβάνεται τη βλακεία του, ενώ ένας έξυπνος, ακόμα κι αν είναι ταπεινός και μετριόφρων, ξέρει πως είναι έξυπνος, έτσι κι αλλιώς.

Λέει κάπου ο Εκκλησιαστής: όστις προσθέτει γνώσιν, προσθέτει πόνον. Μην έχοντας όμως ποτέ τη τύχη να πάω στο κατηχητικό μαζί με τα άλλα παιδιά, δε προειδοποιήθηκα έγκαιρα για τους κινδύνους που ενέχει η μελέτη. Είναι πολύ τυχεροί οι χριστιανοί που τόσο νέοι έχουν ήδη μάθει να φυλάγονται από τους κινδύνους της ευφυΐας. Θα ξέρουν έτσι για όλη τους τη ζωή πως να την αποφεύγουν. Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι.

Όσοι σκέφτονται πως η ευφυΐα εμπεριέχει κάτι το ανώτερο, σίγουρα δε διαθέτουν αρκετή για να αντιληφθούν πως δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια κατάρα. Οι δικοί μου, οι συμμαθητές μου, οι καθηγητές μου, όλοι τους μ' εύρισκαν ευφυή, ανέκαθεν. Ποτέ δε κατάλαβα καλά το γιατί και το πως είχανε καταλήξει σ' αυτή την ετυμηγορία για το άτομό μου. Υπέφερα συχνά απ' αυτόν τον θετικό ρατσισμό, απ' αυτούς που συγχέουν την επιφανειακή ευφυΐα με την πραγματική και που σε καταδικάζουν, με μια προκατάληψη αναληθώς ευνοϊκή, να ενσαρκώνεις μια μορφή κύρους. Όπως ακριβώς η κοινή γνώμη εκστασιάζεται μπροστά στον νεαρό ή τη νεαρά που διαθέτουν το ύψιστο κάλλος, έτσι κι εγώ ήμουν το πανέξυπνο και καλλιεργημένο πλάσμα, προς σιωπηλή ταπείνωση εκείνων που ήταν λιγότερο προικισμένοι από τη φύση, απ' όσο εγώ. Πόσο πολύ απεχθανόμουν εκείνες τις συνεδρίες που συμμετείχα παρά τη θέλησή μου, με το να πληγώνω και να υποβιβάζω αγόρια και κορίτσια, που κρίνονταν ως λιγότερο ευφυή από μένα!

...Όλος ο κόσμος έχει να πει κάτι για τις γυναίκες, τους άντρες, τους μπάτσους, τους δολοφόνους. Γενικεύουμε όλοι, βασιζόμενοι στις προσωπικές μας εμπειρίες, σ' αυτά που μας βολεύουν, σύμφωνα με τα όσα μπορούμε να κατανοήσουμε με τα πενιχρά μέσα των νευρικών κυττάρων μας κι ανάλογα με την οπτική γωνία των απόψεών μας. Είναι μια ευκολία που μας επιτρέπει να σκεφτούμε γρήγορα, να κρίνουμε και να λάβουμε θέση. Αυτό δεν έχει καμμιάν αξία, κατά βάση, απλά πρόκειται για σήματα, για μικρές σημαιούλες που κουνά ο καθένας από μας. Κι όλοι μας υπερασπιζόμαστε την αλήθεια των συμφερόντων μας, του φύλου μας και των αγαθών μας.

Σε μια συζήτηση, οι γενικότητες προσφέρουν το πλεονέκτημα της απλότητας και της ρευστότητας των συλλογισμών, της εύκολης κατανόησής τους κι ως εκ τούτου έχουν τη μεγαλύτερη απήχηση στο ακροατήριο. Αν θέλουμε να μεταφράσουμε αυτή τη σκέψη σε μαθηματική γλώσσα, θα λέγαμε πως οι συζητήσεις που βασίζονται στις γενικότητες είναι οι προσθέσεις, οι απλές πράξεις, που επειδή ακριβώς είναι προφανείς, αποκτούν αξιοπιστία ως προς την ορθότητα τους. Ενώ μια σοβαρή συζήτηση θα έδινε μάλλον την εντύπωση μιας σειράς ανισώσεων με πολλαπλούς αγνώστους, ολοκληρώματα και ταχυδακτυλουργίες με πολύπλοκους αριθμούς.

Υπάρχει μια κινέζικη παροιμία που λέει, πάνω-κάτω, πως ένα ψάρι ποτέ δε ξέρει πότε κατουράει. Αυτό ταιριάζει τέλεια στους διανοούμενους. Γιατί είναι πεπεισμένοι πως είναι κι έξυπνοι επειδή χρησιμοποιούν το μυαλό τους. Ο κτίστης χρησιμοποιεί τα χέρια του, αλλά έχει επίσης μυαλό που μπορεί να του υποδείξει πως "αυτός ο τοίχος δεν είναι ίσιος κι έπειτα, ξέχασες να βάλεις τσιμέντο ανάμεσα στους τσιμεντόλιθους". Υπάρχει μια ανταλλαγή ανάμεσα στη χειρωνακτική δουλειά και στη σκέψη του. Ο διανοούμενος που δουλεύει με τη σκέψη, δε βιώνει αυτή την ανταλλαγή, τα χέρια του δε ζωντανεύουν για να του πουν: "Ε φιλαράκο, λάθος κάνεις! Η γη είναι στρογγυλή". Λείπει από τον διανοούμενο τούτη η διαφοροποίηση, έτσι λοιπόν νομίζει πως είναι ικανός να έχει μια εμπεριστατωμένη άποψη για τα πάντα. Ο διανοούμενος είναι σα τον πιανίστα που επειδή χρησιμοποιεί τα χέρια του με δεξιοτεχνία, νομίζει πως διαθέτει εξίσου την ικανότητα για να γίνει εκ φύσεως χαρτοπαίκτης, μποξέρ, νευροχειρουργός και ζωγράφος.

Προφανώς η εξυπνάδα δεν αφορά μονάχα τους διανοούμενους. Γενικά, όταν κάποιος ξεκινά λέγοντας: "Δεν είναι ότι θέλω να γίνω δημαγωγικός αλλά...", τότε πράγματι θέλει να γίνει δημαγωγικός. Έτσι λοιπόν, δε ξέρω πως ακριβώς να εκφράσω κάτι που θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως συγκαταβατικότητα. Είμαι πεπεισμένος πως η ευφυΐα είναι μια αρετή, που τη μοιράζεται το σύνολο του πληθυσμού, δίχως κοινωνική διάκριση: βρίσκουμε το ίδιο ποσοστό ευφυών ανθρώπων τόσο ανάμεσα στους καθηγητές ιστορίας και τους ψαράδες της Βρετάνης, όσο κι ανάμεσα στους συγγραφείς και στις δακτυλογράφους... Αυτό το συμπεραίνω εκ πείρας, μιας κι έχω συναναστραφεί πολύ με brain-builders, με στοχαστές και με καθηγητές, με χαζούς διανοούμενους και με φυσιολογικούς ανθρώπους, ευφυείς δίχως πιστοποιητικό ευφυΐας, δίχως τη θεσμική αύρα. Δε μπορώ να πω τίποτε άλλο. Πρόκειται για κάτι που είναι ακόμη πιο αμφισβητήσιμο, μιας κι είναι αδύνατον να μελετηθεί επιστημονικά. Δε θεωρούμε πως κάποιος είναι ευφυής, εχέφρων, ανάλογα με τα διπλώματά του: δεν υπάρχει τεστ ευφυΐας που να φανερώνει αυτό που θα μπορούσαμε ν' αποκαλέσουμε ευθυκρισία. Μου ξανάρχεται κατά νουν αυτό που έλεγε ο Μάϊκλ Χερ, ο σεναριογράφος του "Full Metal Jacket", στο καταπληκτικό βιβλίο του Μισέλ Σιμάν, για τον Κιούμπρικ: "Η βλακεία των ανθρώπων δεν οφείλεται στην έλλειψη ευφυΐας τους, αλλά στην έλλειψη θάρρους τους".

Κάτι που μπορούμε να παραδεχτούμε, είναι πως το να έρχεται κανείς συχνά σ' επαφή με τα μεγάλα έργα, το να χρησιμοποιεί το πνεύμα του, το να διαβάζει συγγράμματα μεγαλοφυών ανθρώπων, ίσως να μη τον κάνει απαραίτητα ευφυή, καθιστά όμως τον κίνδυνο αυτό, ακόμη περισσότερο. Υπάρχουν άνθρωποι φυσικά, που μπορεί να έχουν διαβάσει Φρόϋντ, Πλάτωνα, μπορεί να παίζουν στα δάχτυλα τα κουόρκ και να ξέρουν να ξεχωρίσουν ένα κυνηγετικό γεράκι από ένα τσιχλογέρακα, αλλά να είναι εντούτοις ανόητοι. Παρ' όλ' αυτά, δυνητικά, η ευφυΐα, ερχόμενη σ' επαφή με πολλαπλά ερεθίσματα κι αφήνοντας το πνεύμα όλο και πιο συχνά να βυθίζεται σε μιαν ατμόσφαιρα εμπλουτιστική, βρίσκει κατάλληλον έδαφος για ν' αναπτυχθεί, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που αναπτύσσεται μια ασθένεια. Διότι η ευφυΐα είναι ασθένεια".

Martin Paz
αποσπάσματα απο το 'πώς έγινα βλάκας'
εκδόσεις Αστάρτη.

jacques ranciere

ernesto sabato

ξαναδιάβασα την "Αντίσταση" (εκδόσεις Γκοβόστη, 2001) και το "Πριν το Τέλος" (εκδόσεις Γκοβόστη, 2000). Για την ακρίβεια διάβασα της σημειώσεις μου πάνω στα δυο αυτά βιβλία. Ένας εξαιρετικός συγγραφέας που το έργο του με σημαδεύει κάθε φορα. Μας ξεδιπλώνει την ψυχή του για να μας ανοίξει τα μάτια.

«Nα κάτι για το οποίο αξίζει να υποφέρεις ακόμα και να πεθαίνεις μια κοινωνία μεταξύ των ανθρώπων, για κείνη την ειρήνη ανάμεσα στους ηττημένους.
Ένας μόνο πύργος, ναι, αλλά αστραφτερός και άφθαρτος».

«Aπευθύνομαι σε σένα και, μέσω εσού, σε όλα αυτά τα νέα παιδιά που μου γράφουν ή με σταματούν στο δρόμο, ακόμα και σε κείνα που με παρατηρούν από τα άλλα τραπέζια σε κάποιο καφέ και που θέλουν να με πλησιάσουν, αλλά δεν τολμούν.
Δεν θέλω να πεθάνω χωρίς να σας πω αυτά τα λόγια.
Έχω πίστη σε σας. Σας έχω περιγράψει τόσα σκληρά περιστατικά και για ένα μεγάλο διάστημα δεν ήξερα αν θα σας ξαναέκανα λόγο για τα όσα συμβαίνουν στον κόσμο.
Tον κίνδυνο που διατρέχουμε όλοι οι άνθρωποι, πλούσιοι ή φτωχοί.
Γιατί τούτο είναι που αγνοούν όλοι αυτοί οι εξουσιαστές μας.
Δεν ξέρουν ότι και τα δικά τους παιδιά βρίσκονται στην ίδια άσχημη θέση.
Δεν μπορούμε όμως να πέσουμε στην κατάθλιψη, γιατί κατά κάποιο τρόπο είναι και αυτή μια πολυτέλεια που δεν μπορούν να την προσφέρουν οι πατεράδες στα παιδιά τους που πεθαίνουν από την πείνα.
Kαι δεν είναι δυνατόν να αμπαρωνόμαστε κάθε φορά με όλο και περισσότερη σιγουριά στα σπίτια μας.
Oφείλουμε ν’ ανοιχτούμε στον κόσμο. Nα πάψουμε να θεωρούμε ότι η καταστροφή βρίσκεται εκεί έξω, αλλά να καταλάβουμε ότι καίει σαν μια καλοταϊσμένη φωτιά μέσα στην ίδια την εστία των σπιτιών μας.
Eίναι η ζωή μας κι η γη μας που βρίσκονται σε κίνδυνο»

απο το Πριν το Τέλος.

...

Εφέτος άγρια μ’ έδειρεν η βαρυχειμωνιά
που μ’ έπιασε χωρίς φωτιά και μ’ ηύρε χωρίς νιάτα,
κι ώρα την ώρα πρόσμενα να σωριαστώ βαριά
στη χιονισμένη στράτα.

Κωστής Παλαμάς, "Ρόδου Μοσκοβόλημα", 1905

ian brown

For each a road
For everyman a religion
Find everybody and rue
F*** everything and rumble
Forget everything and remember
For everything a reason
Forgive everybody and remember

For each a road
For everyman a religion
Face everybody and rue
F*** everything and rumble
Forget everything and remember
For everything a reason

F.E.A.R
F.E.A.R
F.E.A.R
F.E.A.R

Finding eternity arouses reactions
Freeing excellence affects reality
Fallen empires are ruling
Find earth and reap

Fantastic expectations
Amazing revelations
Final execution and resurrection
Free expression as revolution
Finding everything and realizing

You got the fear
You got the fear
You got the fear
You got the fear
You got the fear

F.E.A.R.
F.E.A.R.
F.E.A.R.
F.E.A.R.

(Fantastic expectations
Amazing revelations
Finding everyone and reuniting
For everything a reason)

F.E.A.R.
F.E.A.R.
F.E.A.R.
F.E.A.R.

You got the fear
You got the fear
You got the fear
You got the fear