Πέμπτη, Νοέμβριος 5

georges bataille, Μαντάμ Εντουαρντά

ο καθαρός έρωτας μας γνωρίζει, ύπουλα, το βιαιότερο απ' όλα, το παραλήρημα εκείνο που οδηγεί στα όρια του θανάτου τις τυφλές ακρότητες της ζωής.

έαν όμως δε μεταφέραμε το φώς μέχρι το σημείο εκείνο που πέφτει η νύχτα.

είχαμε χαθεί σε μια ανεμοδαρμένη νύχτα με τη θάλασσα μπροστά μας.

το βιβλίο αυτό έχει ένα μυστικό, πρέπει όμως να το αποσωπήσω γιατί βρίσκεται πέρα απ' όλες τις λέξεις.

η ντροπή, η ντροπαλότητα, που συνοδεύουν το ισχυρό αίσθημα της ηδονής, πιστοποιούν και αυτές την έλλειψη κατανόσης που υπάρχει.

Δευτέρα, Νοέμβριος 2

ζάν ζενέ, Ο σκοινοβάτης


από τη μια η ανασφάλεια, η αγρύπνια και η ελπίδα, από την άλλη η βεβαιότητα, ο ύπνος και ο θάνατος.

Δεν θα εκπλαγώ αν πέσεις καθώς περπατάς στο δρόμο, και στραμπουλίξεις το πόδι σου. Το σκοινι θα σε στηρίζει καλύτερα, είναι ασφαλέστερο απο το έδαφος.

Στον πάγκο του μπάρ μπορείς να αστειευτείς μ' οποιονδήποτε, να τσουκρίσεις το ποτήρι σου μ' όποιον θέλεις. Μα ο Άγγελος αναγγέλει τον ερχομό του' μείνε μονάχος να τον υποδεχτείς. Και ο Άγγελος μας είναι η νύχτα που πέφτει στην εκθαμβωτική πίστα.

Όλα γίνονται βράδυ, για να΄ναι η γιορτή αμόλυντη, να ξετυλίγεται χωρίς κίνδυνο να τη διακόψει κάποια σκέψη, να τη χαλάσει κάποια πρακτική ανάγκη.

Να αναφλεγείς ήθελα, όχι να σε διδάξω.

Παρασκευή, Αύγουστος 14

ταξίδι στην άκρη της νύχτας


ΣΕΛΙΝ ΛΟΥΙ-ΦΕΡΝΤΙΝΑΝ
ταξίδι στη άκρη της νύχτας
"voyage au bout de la nuit"
μτφρ¨Σεσιλ Ιγγλέση Μαργελλου
Εστία, 2007

η παρουσίαση της Άννας και της Χριστίνας με καλύπτουν απόλυτα. 'Αλλωστε τα δικά μου σχόλια θα ήταν πολύ φτωχά...

θα επανέλθω με αποσπάσματα του βιβλίου..

"Βυθίζεσαι , τρομάζεις στην αρχή μες στη νύχτα , μα θες παρ' όλα αυτά να καταλάβεις , και τότε δεν εγκαταλείπεις πια τα βάθη . Είναι όμως πολλά τα πράγματα που πρέπει να καταλάβεις ταυτόχρονα . Κι είναι πολύ σύντομη η ζωή . Δεν θες ν' αδικήσεις κανέναν . Έχεις ενδοιασμούς , διστάζεις να τα κρίνεις όλα μονομιάς και προπαντός φοβάσαι μην τυχόν αναγκαστείς να πεθάνεις ενόσω διστάζεις , γιατί τότε θα 'χεις έρθει τζάμπα στη γη . Ό,τι χειρότερο... Γυρεύεις να καταλάβεις τι συμβαίνει γύρω μας στη ζωή".

Τρίτη, Απρίλιος 28

νικηφόρος Βρεττάκος

Ο ΠΡΑΣΙΝΟΣ ΚΗΠΟΣ

'Eχω τρεις κόσμους.
Μια θάλασσα,
έναν ουρανό
κι έναν πράσινο κήπο: τα μάτια σου.
Θα μπορούσα αν τους διάβαινα και τους τρεις,
να σας έλεγα πού φτάνει ο καθένας τους.
Η θάλασσα, ξέρω.
Ο ουρανός, υποψιάζομαι.
Για τον πράσινο κήπο μου,
μη με ρωτήσετε


ΜΕΤΑΡΣΙΩΣΗ

Το πνεύμα μου, σαν ουρανός, σαν ωκεανός, σαν θάλασσα,
λύνεται απόψε στο άπειρο χωρίς να βρίσκει αναπαμό.
Τις ζώνες γύρω του έσπασε και ανατινάζεται θερμό
το πνεύμα μου σαν ουρανός, σαν ωκεανός, σαν θάλασσα.
Σαν γαλαξίας απέραντος το σύμπαν σέρνω στο χορό.
'Hλιο τον ήλιο γκρέμισα, θόλο το θόλο χάλασα,
κι είμαι σαν μιαν απέραντη, πλατιά γαλάζια θάλασσα,
που οι στενοί πάνω μου ουρανοί δε μου σκεπάζουν το νερό

Σάββατο, Μάρτιος 7

οι στάχτες

Σάντορ Μάραι
"οι στάχτες"
(A Gyertyak Csonkig Egnek)
μεταφρ¨ Μανουέλα Μπερκι
Ωκεανίδα, 1999

Σ' ένα πύργο κάπου στην Ουγγαρία, ένα βράδυ, κάποιος ηλικιωμένος άνθρωπός μετά από σαράντα ένα χρόνια υποδέχεται τις στάχτες του παρελθόντος, και περιμένει μέσα απο αυτές την λύτρωση του. Οι στάχτες έρχονται στο πρόσωπο του καλύτερού του φίλου που δε είχαν ανταμώσει, ούτε αλλάξει κουβέντα όλα αυτά τα χρόνια Χρόνια υπομονής και προσμονής για εκείνη τη στιγμή.

"Μια ζωή ολόκληρη ετοιμάζεται κανείς για κάτι. Στην αρχή πληγώνεται. Έπειτα θέλει να εκδικηθεί. 'Υστερα περιμένει.
Εκείνος περίμενε πολύ καιρό."

"Η δική τους φιλία ήταν τόσο σοβαρή και αμίλητη, όπως κάθε μεγάλο συναίσθημα."

"Εκείνος που δεν δέχεται λίγα κομμάτια, πιθανότατα τα θέλει όλα, ολόκληρα."

"Στη μοναξιά τα ξέρει κανείς όλα και δεν φοβάται πια τίποτα."


Ένα μυθιστόρημα για την φιλία και την προδοσία. Τη δύναμη της σιωπής και της αλήθειας. Της αλήθειας που μας στοιχειώνει. Την αλήθεια που μας λυτρώνει.

Σάββατο, Φεβρουάριος 21

πέτρα, ψαλίδι, χαρτί

Γιώργος Μπότσος
ΠΕΤΡΑ, ΨΑΛΙΔΙ, ΧΑΡΤΙ
τα δικαιώματα του παιδιού σε κόμικς
Μεταίχμιο, 2006


"Η Πέτρα έχει την ηλικία της Γης. Έχει καεί πολλές φορές. Κάθε της χαραγματιά μιλάει για ποταμούς από δάκρυα, για θάλασσες από αίμα. Γύρω από την Πέτρα είναι τυλιγμένο το Χαρτί. Είναι γεμάτο ψέματα, λάθη και αδικίες. Το Ψαλίδι είναι το δίκιο μας για να κόψουμε το Χαρτί και να ελευθερώσουμε τη Γη."

Ο Λευτέρης θέλει να πετάξει μαζί με ένα σμήνος πουλιά που ονειρεύτηκε, αλλά δεν έχει φτερά, μόνο το ποδήλατο του. Έτσι ξεκινάει το ταξίδι του, ένα ταξίδι γεμάτο χρώματα και αναπάντεχες συναντήσεις με παιδιά απ όλο το κόσμο Μέσα απο το παιχνίδι τους μιλάνε για την Ελπίδα τους, τους φόβους τους και διεκδικούν τα δικαιώματα τους.

Ένα βιβλίο θησαυρός στα χέρια μας. Γεμάτο όνειρα και αλήθεια. Εμπνευσμένο από τη σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (όλο το άρθρο αναλυτικά βρίσκεται στο τέλος του βιβλίου) ο συγγραφέας μα ταξιδεύει και μας ευαισθητοποιεί μέσα από τις λέξεις και τη ζωγραφική των κόμικ.

Τετάρτη, Φεβρουάριος 18

τάσος λειβαδίτης

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις,
τα χείλια σου θα ματώσουν απ' τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες μα ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζεις την αδικία.
Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.
Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται
την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες
μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται στην νύχτα του πολέμου
έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω απ΄τις οβίδες.
Δεν έχεις καιρό δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.


Ερωτας..

Κι όταν πεθάνουμε να μας θάψετε κοντά-κοντά, γιά να μην τρέχουμε μέσα στη νύχτα να συναντηθούμε.